Om u heen hoort u allerlei geluiden over het elimineren van ingewikkelde programmeringswerkzaamheden. Met het Power Platform kan de zogeheten citizen developer — de eindgebruiker zonder enige IT-kennis — applicaties ontwikkelen. Daar komt geen code aan te pas. Zo krijgt de citizen developer het programmeringswerk gemakkelijker gedaan in véél minder tijd.

Is dit een goede ontwikkeling? We bespreken het in deze blog.

Spanningsveld: citizen developer en 'One Version-visie' van Power Platform

Het Power Platform is een zeer goede oplossing. Microsoft heeft dit ontwikkeld vanuit de One Version-visie: u werkt altijd met één systeem dat online draait. Wijzigt één element, dan verandert het hele systeem.

De citizen developer opereert echter op individueel niveau. Als een magazijnmedewerker bijvoorbeeld een applicatie wil ontwikkelen om bepaalde informatie vast te leggen, dan kan hij deze eenvoudig (zonder programmeerkennis) genereren. Vervolgens gaat hij er direct mee aan de slag. Wat hij zich niet realiseert, is dat hij bovenop het ERP-systeem een wijziging heeft toegevoegd, waarmee data in het systeem kunnen worden gemanipuleerd. De vraag is dan in hoeverre er nog van 'One Version' kan worden gesproken. Die bestaat nog wel, maar de eindgebruiker kan het onderscheid niet maken.

Centralisatie versus decentralisatie

Omdat eindgebruikers allemaal vanuit hun eigen eiland opereren, ontstaan er in de loop der tijd allerlei oplossingen om de 'One Version' heen. Iedereen werkt dan met zijn of haar eigen waarheid, waar anderen niet van afweten. Dit veroorzaakt problemen bij de beheerders, die zo het overzicht verliezen.

Iedereen gaat anders met deze problematiek om. Sommige organisaties coördineren alles vanuit het bestuur om een compleet overzicht te hebben van waar alle medewerkers mee bezig zijn, hoeveel tijd dit in beslag neemt en welke kosten ermee gemoeid zijn. Medewerkers hebben daarmee echter veel minder vrijheid om op zoek te gaan naar de meest efficiënte werkmethodes.

Andere bedrijven werken vanuit de decentralisatiegedachte: zij willen niet alles aansturen vanuit het management, maar de verantwoordelijkheid bij de medewerker leggen. Deze voert de taken immers uit in de praktijk en ziet daarom zelf wat wel en niet efficiënt is. Dit soort organisaties geven de medewerker de vrijheid om als citizen developer een applicatie in elkaar te sleutelen. Een mooie filosofie, maar deze leidt wel tot wildgroei.

Eilanden: intact laten, maar ook samenvoegen

Dé conclusie? Het is een goede ontwikkeling dat mensen zonder enige IT-kennis zich met applicatieontwikkeling kunnen bezighouden. Maar met al die citizen developers is het óók belangrijk om alle initiatieven op de een of andere manier centraal te trekken, zodat iedereen weet waar de ander mee bezig is. Alleen zó behoudt u het overzicht!

Hebt u hier hulp bij nodig? Neem gerust eens contact met ons op.

Plan een GRATIS adviesgesprek in